Welke punten hebben we vooral onthouden ?

* Dat we in San Francisco én in Los Angeles een kolibri gezien hebben.
* Dat de gemiddelde Amerikaan, in de streek waar we rondgereisd hebben, in armzalige woningen woont.
* Dat ze wel een grote wagen en zeker een boot hebben.
* Dat je zeer lekker kan eten in de grote steden , in het binnenland is dat toch minder.
* Dat ze ginder heel lekkere donuts hebben.
* Dat je daar zonder VISA-kaart niks kan gaan doen.
* Dat de Indianen nog veel armoediger leven en dat die ook niet vriendelijk zijn.
* Dat je er op 3 weken de 4 seizoenen kan meemaken.
* Dat we houden van hun manier van rijden.
* Dat ze vriendelijker zijn dan de Italianen
* Dat het de rustigste vakantie ooit is geworden.

29 mei - Naar Huis

We zijn de vorige dag verwittigd door het reisbureau dat British Airways staakt. Ze hebben nieuwe tickets geboekt bij Air New Zealand en deze gaat ze via mail doorsturen. We slapen toch iets onrustiger en zijn om 5,00uur wakker. We bekijken onze mail en alles is doorgestuurd.
Die ochtend eindigen we  onze reis opnieuw in Venice Beach : vééél warmer, minder wind . Veel surfers nu en de muscles zijn ook aanwezig.
Maar de vakantie is ten einde.
We gaan onze auto afleveren bij Alamo. We hadden onze de voorbije dagen een beetje afgevraagd of we naar de carwash zouden gaan met de wagen . Van blinkende zwarte wagen van in het begin blijft niet veel over. Hij zit volledig onder het stof. We kijken het contract na, er staat niks van in en we geven hem zo binnen.  Niemand is erin geinteresseerd. Controle van 10 seconden. Gaat onnoemellijk vlot. We nemen de shuttle naar de luchthaven.
Daar blijkt dat onze eerste vlucht toch niet is afgelast en we krijgen de keuze tussen 2 vluchten. We besluiten met Air New Zealand te vliegen. Een zéér goede keuze. Veel ruimer dan B.A. Lekker eten aan boord, meer keuze in de TV-schermpjes. Een grote aanrader.
Uiteindelijk zijn we 1 uur vroeger thuis dan gepland.
Wat een reis ! Met stip boven alle vorige reizen.
We beginnen nu reeds te dromen van de volgende .... Die zal waarschijnlijk terug richting USA gaan :)

28 mei Los Angeles

Vandaag onze laatste volledige dag.
We laten de auto vandaag ter plaatse staan. In de ochtend maken we een wandeling langs de uitgebreide haven, zien joggende jonge moeders met hun buggy's, en ' s middags eten we een super lekkere pizza met uitgebreide hapjes.
Na de middag gaan we naar Venice Beach. Het is wel mooi weer maar een enorme wind en de Muscles zijn een beetje afwezig. We wandelen bijna tot Santa Monica. We genieten van de Pacific, kijken naar de skateboarders, de winkeltjes, de rare snuiters, de vissers ....
Maar stilaan wordt het avond en je ziet het publiek veranderen dus besluiten we van ook maar weg te gaan.
We gaan naar ons hotel via de 'Venetiaanse kanalen' . Met hun niet alle te grote maar peperdure villaatjes, langs schitterende bebloemde kanalen.

27 mei naar Los Angeles

599 km vandaag. We maken ons er geen zorgen om. We hebben een fantastisch wagen, goede airconditioning een perfecte TomTom en nog steeds een goed humeur.
Wanneer we Los Angeles binnen rijden , is het toch even zweten . 7 rijvakken tegen elkaar, 7 boven elkaar .... je mag er niet echt bij stilstaan en gewoon vertrouwen op je GPS-toestel. We rijden zonder problemen naar ons hotel. We vragen informatie over Venice Beach (Muscle Beach) aan de receptie, maar hoe schitterend deze zone overdag ook is, 's avonds wordt het afgeraden om daar te lopen.
Dus besluiten we in de wagen te stappen en naar Hollywood te rijden. Volgens de receptioniste zijn we lang onderweg met de bus , maar we rijden er even lang op met de wagen.
De walk of Fame is flauw. Het Chinese Theater ? ach .... Nee, Hollywood kan ons niet bekoren.
We gaan dan maar op zoek naar het Hollywood Sign. Dat lukt heel goed. We komen er redelijk dicht bij en passeren de chiqueste villa's van Hollywood. Dat maakt de middag dan toch goed.
's Avonds maken we een wandeling langs de haven en gaan redelijk vroeg slapen. De vermoeidheid slaat stilaan toch toe...

26 mei naar Lake Havasu

Vandaag 399 km voor de boeg. Hiervan rijden we 75 km via de beroemde Route 66. Het kleine stadje Peach Springs is echt een stadje waar de tijd is stil blijven staan. Het is vooral een lokplaats voor moto's. Het is een schitterend stadje, en we zien de plaatselijk sheriff een dronken man arresteren.
Het stadje Kingsman een  beetje verderop heeft niets toeristisch.
We logeren in de Hampton Inn aan een schitterend meer, waar we eigenlijk niet direct zien hoe we daar aan moeten raken. We nemen de auto en gaan op zoek en vinden een plaatsje voor de plaatselijke vissers. Een beetje teleurgesteld gaan we terug naar het hotel, maar dan zien we een wegje dat rechtstreeks naar het meer leidt. Vandaar wandelen we verder naar 'London Bridge' het toeristische gedeelte van Lake Havasu.
We zijn een beetje te laat, de winkels zijn gesloten , maar het is er prachtig. We maken hier nog een langen wandeling rond het meer en maken weer een mooie zonsondergang mee.

25 mei - De Grand Canyon

Vandaag de hele dag in de Canyon.! We besluiten de Hermit's Rest Route te doen. We rijden mee met de bus tot het eind en dan komen we de hele 11 km te voet terug. het is een hele mooie ervaring. Genot ten top. Met momenten zwaar maar heel doenbaar. De blaren aan de voeten 's avonds nemen we er maar bij :)
We zien herten , reebokken en de de condor. En natuurlijk de alom aanwezige eekhoorns.
Na de wandeling geniet we van een heerlijk ijsje met zicht op de canyon.
Als we ooit , maar dat is weinig waarschijnlijk, nog eens in de Grand Canyon komen , doen we de Bright Angel Trail. Dit is een wandeling naar de Inner Canyon.Ik heb me er een beetje bang van laten maken , en het is een zware tocht, maar naar onze mening te doen, mits je zeker genoeg eten en drinken meedoet. Wel rekening houden dat je er een hele dag voor nodig hebt.
We nemen geen 2de zonsondergang mee , want we hebben nu toch wel even rust nodig!

24 mei - De Grand Canyon

We vertrekken redelijk vroeg naar de Grand Canyon ,  kwestie van zo lang mogelijk te genieten van dit prachtig gebied dat beschouwd wordt als één van de zeven wereldwonderen der natuur.
Bij het binnen komen doen we de Desert View Drive , met verschillende stoppunten. Het eerste stoppunt is Mather Point , waar je de Pipe Creek Canyon 2100 meter onder je ziet liggen. Onbeschrijflijk mooi.
We wandelen naar Yavapai Point en hier heb je een panoramisch uitzicht over de canyon.
's Avonds zijn we om 18u15 aanwezig bij Hopi Point voor de zonsondergang. Die is om 19u35.
Die is zeer mooi, maar de zonsondergang die we de avond voordien hebben gezien aan de Glenn Canyon Dam , vonden wij persoonlijk mooier. Veel mensen gaan de volgende ochtend zien naar de zonsopgang , maar we hebben niet de moed om daarvoor om 4u00 uit ons bed te komen .

zondag 23 mei - Page

Na de Lower Antelope Canyon ontdekken we een Walmart. Daar kunnen we niet aan voorbij gaan. De winkel kan je vergelijken met een grote Carrefour van hier , maar dan 4 tot 5 keer zo groot. We zoeken naar 'de wapens' die je kan kopen , maar dit is blijkbaar verleden tijd. Alleen de kogels voor geweren kan je nog vrij kopen.
We ontdekken ook dat je hier medicijnen kan kopen waar je in België een hele procedure voor moet doorlopen via specialisten . Dus die gaan in ons aankoopmandje. En dan laten we ons ook nog verleiden aan een konijn voor het eerste kleinkindje dat op komst is.

Daarna gaan we nog naar de Horse Shoe Bent. Dit is een hoefijzervormige meander van de Coloradorivier. De staat met je mond open te zien naar zo'n geweldig natuurfenomeen. We leggen ons plat op de buik om zo ver en zo diep mogelijk te kunnen zien . Het is lekker warm en we genieten voor de zoveelste keer deze vakantie !

'savonds bezoeken we nog ge Glenn Canyon Dam. De nationale Park Pass is ook hier geldig wordt ons verteld door de receptioniste van het hotel. De Glenn Canyon Dam is de 2de grootste Dam van Amerika.
We maken tot bij zonsondergang een wandeling aan het  meer.

zondag 23 mei - Lower Antelope Canyon

Van Kayenta naar Page is het maar 165 km. Onze TomTom leidt ons weer feilloos overal doorheen. Wat een schitterende aankoop is dit geweest ...

12 km vòòr Page ligt de Lower Antelope Canyon. Ook deze is in handen van de Indianen. We worden begeleid door een onsympathieke Indiaan. Vroeger kon je alleen in de Canyon maar enkele jaren geleden zijn er 11 doden gevallen bij een plotseling opkomend hoog water. De Canyon is verbonden met Lake Powell. Nu zijn er extra ontsnappingtrappen aangebracht en ga dus alleen nog onder begeleiding.
De Canyon is SUPER PRACHTIG. De kleur zijn enorm. De vormen , schitterend. We proberen de kleuren zo goed mogelijk te vatten met ons kleine cameraatje. Maar dan zien we een dame met een camera om U tegen te zeggen. Zij legt ons uit dat ze soms uren wacht op de juiste lichtinval en dan worden er verschillende foto's genomen die achteraf op elkaar worden geplakt.... En we dit maar proberen met ons éné fotootje....

zaterdag 22 mei - Monument Valley

Monument Valley behoort niet tot de Nationale Parken en wordt beheerd door de Indianen. Onze Nationale Parken pas is hier dan ook niet geldig. We betalen 10 $ per persoon inkom.
Onderweg krijgen we te maken met steeds meer wind en de lucht kleurt werkelijk rood.
Aangekomen in Monument Valley krijgen we te maken met een heuse zandstorm. Alles wat niet vast staat rolt over de baan. De kraampjes die normaal langs de baan staan zijn allemaal gesloten. Aan het Visitor Center aangekomen moeten we toch even uit de auto. Het doet pijn aan de armen , de benen en het gezicht. De windkracht is enorm en het woestijnzand doet de rest. Maar goed , je moet het eens meegemaakt hebben. Dit kennen we (gelukkig) niet in ons Belgenlandje.
Binnen MV. ligt een 17 mijl lange Dirt Road. Het is mogelijk om het met een gewone wagen te doen , maar zeker niet met een mobilhome, die zien we terugkeren. De wind blijft hard. De geplande uitstap per paard doen we niet. Dit is zelfmoord :) Jammer , daar had ik toch wel naar uit gekeken.... Maar we hebben al zoveel moois gezien en gedaan , deze reis kan niet meer mislukken ! Foto's durven we niet veel nemen. Kan niet gezond zijn voor de lens, dit zullen we de dag nadien nog ondervinden!

zaterdag 22 mei - onderweg naar Monument Valley

Altijd al geobsedeerd geweest door kerkhoven , kan ik het ook hier niet laten van even rond te kijken op een kerkhof. En het is echt zoals in de film : put in de grond , afgedekt met doeken en dan de stoelen die klaar staan voor de afscheidsviering. Op de zerken staat veel informatie over de overledene en zijn (haar) echtgenote. Achteraan staan alle kinderen van het echtpaar vemeld.  Toch indrukwekkend.

vrijdag 21 mei - Moab

Vandaag hebben we een geleide wandeling geboekt : de Fierny Furnace Trail: een absolute aanrader. Goed, er zijn 2 beste moeilijkste stukken bij , maar met een beetje geduld kan iedereen dit aan . Onder leiding van een ranger gaan we dieper de kloven in . Ze vertelt over het ontstaan van het park en de kloven.
De wandeling duur 3 uur
Daarna gaan we nog naar Delicate Arch en Balanced Rock.

donderdag 20 mei - Moab

Vandaag zijn we 32 jaar getrouwd en we besluiten onszelf te trakteren bij Eddy MacStiff. Een adres dat aanbevolen werd door iemand op het Internet. We vonden dit absoluut een flop. Absoluut niet lekker en vet. Meer beignetdeeg rond de vis dan ik uiteindelijk vis overhield. Nee. Dit was geen goed idee.
In de steden eet je wel lekker en fijn , maar in het binnenland hebben ze echt wel een frituurgedrag. Alhoewel de winkels vol liggen van de fijnste groenten en fruit, maken ze er geen gebruik van.
We gaan de volgende dagen dan ook niet meer op restaurant en kopen eten in de supermarkt, wat we opwarmen in de altijd-aanwezige-microwaves. Er staat ook in elke hotelkamer een koffiezetapparaat met koffiepads.
De dag is koel begonnen met 5 ° maar we halen daarna met gemak de 27 °
In Moab kan je eens rustig kuieren langs de winkeltjes. Meestal bestaat een stadje waar we doorkomen uit een kerk en enkele huizen , dus daar is weinig winkelen aan. We vinden er ook een superwarenhuis en bevoorraden ons vooral met drinken.
We bezoeken hier het natuurpark "Arches". Nergens ter wereld komen zoveel natuurlijke rotsbogen voor als hier.
Het doen we de Landscape Arch Trail, waarvan Rudy het laatste stijle eind alleen doet , de Skyline Arch Trail, de Broken Arch Trail en de Sand Dune Arch Trail.  Ze zijn stuk voor stuk schitterend . We zijn moe en heel rood van het stof.
We hebben een hotelkamer op het gelijkvloers mét terras en brengen daar rustig de avond door.
De planning was van hier te raften , maar dat is voor minimum 4 uur en Rudy wil me niet zo lang alleen laten....:)

woensdag 19 mei - Capitol Reef

Om 7u20 vertrekken we voor een rit van 182 km naar Capitol Reef. Het is buiten 3 °!We rijden langs een Scenic Highway en inderdaad de uitzicht zijn geweldig . In Capitol Reef doen we de Capitol Gorge en de Hickman Trail.

dinsdag 18 mei - Bryce Canyon

We slapen 2 nachten in Ruby's Inn. Het is een "cowboyhotel", heel anders dan alle vorige. We hebben voor de eerste maal ook Internet mét computer. Voordien had je wel WIfi aansluiting , maar ging men er steeds vanuit de je zelf je computer bij had. Dat is een les die we geleerd hebben. We vertrekken met 7 ° naar de Canyon en uiteindelijk zal de temperatuur zakken tot 2 ° die dag. We krijgen korrelsneeuw en er staat een harde wind.

In Bryce Canyon rij je eerst tot het uiteinde van het park en daarna kom je terug en heb je alle uitkijkpunten langs dezelfde kant van de weg. Bryce is spectaculair. De rotspartijen die je ziet , de zogenaamde hoodoo's zijn door erosie ontstaan. We doen daar de Navajo-Queens Trail. We zakken helemaal tot de bodem van de ravijn. Daar is de temperatuur ook een heel stuk aangenamer.

Maandag 17 mei Las Vegas - Zion Canyon

262 km hebben we vandaag voor de boeg. Het lijkt veel en het is ook veel, maar wanneer je een comfortabele wagen hebt, is het zo voorbij . Je wisselt af tussen snelwegen en scenic views. De voorpelde wegwerkzaamheden aan de UT9 vallen mee en zo zijn we snel in Springdale, Zion Park. Zion Park is maar gedeeltelijk zelf met de auto te bezichtigen. Er rijden gratis bussen in het park. Ofwel rij je tot aan het Visitor Center en neemt daar de bus die door Zion rijdt, Ofwel bij drukte, stop je reeds in Springdale, daar de bus tot het Visitor Center en dan de bus door het park. Het is een wondermooi en zeer groen park.De dus doet 8 stops het is een soort HopOn-HopOff bus. Elke 8 minuten passeert er een bus. We deden de Lower Emerald Pool Trail, de Weeping Rock Trail en de Trail naar de Temple of Simawava.

Allemaal korte maar stuk voor stuk schitterende wandelingen.

zondag 16 mei Las Vegas

Na Death Valley rijden we 208 km naar Las Vegas. Je kan je eigenlijk geen groter verschil voorstellen : eerst de eenzaamheid en de rust en dan de enorme drukte en lawaai.
We parkeren eerst onze auto zelf in ons hotel : Planet Hollywood. Aan de balie loopt het de 2de keer fout met de boeking. Maar we zijn er gerust in : dat belooft alleen beter te worden. en inderdaad : We krijgen een kamer op de 32 ste verdieping met een 180 ° zicht op de strip!!!!! 2 toiletten , luxe bad én douche, een bureau , zetels, zetels, en nog zetels, chique bed. Blijkt het de kamer te zijn waar Pete Sempras heeft gelogeerd bij één of ander tennistoernooi.  We krijgen ook nog een fles champagne, die hoort nu eenmaal bij de kamer !
Maar dan beseffen we dat we geen gedacht hebben waar we onze auto moeten gaan zoeken. Uiteindelijk vinden we die en besluiten hem af te geven in de VALET-parking. Hier geef je je auto en sleutels af en de ochtend nadien gaan ze die gewoon voor je halen. Een gratis dienst van het hotel. Je geeft de jongens wel een 'tip'....
We schrijven ons ook in voor een all-in van 24 uur. Dan kan je eten en drinken in een 6-tal hotels zoveel je wil gedurende 24 uur. Ons eigen hotel, Planet Hollywood had wel de mooiste buffetten.
en Las Vegas zelf ? Je moet het gezien hebben als je in de buurt bent. Het is grootst, licht, lawaai. Maar vooral : gokken !
Verder zijn er in elk hotel chique en zeeeeer dure winkels. We hebben zo'n 5à 6 uur op de strip gewandeld, maar dan heb je het gehad.
Zeker de moeite waard om te bekijken is het Venetian : op de derde verdieping is een waar Venetië nagemaakt met water én gondels !
De plafond in alle hotels is een nagemaakte nachtlucht waardoor je je constant in een avondlijke sfeer waant.

zondag 16 mei Death Valley

Dagje Death Valley. Het is ongelofelijk heet. Maar nog net te doen om hier en daar een korte wandeling te maken. We wandelen op de zoutvlakte : Badwater , dit is een zoutvlakte die 85 mtr. onder de zeespiegel ligt. Daarna gaan we naar Artist Palette. Dit zijn verschillende kleuren van gesteente door elkaar.
Dan doen we de Golden Canyon Trail. Deze trail loont echt de moeite om te doen. We proberen zoveel mogelijk uit de zon te blijven. Wat niet altijd lukt. In de zomer moet de deze trail echt  niet doen , want dan smelt de gegarandeerd. We kijken ook naar Zabriskie Point , de grillig gevormde , gekleurde rotsen midden het woestijnlandschap.

In Deaht Valley rijden we kilometers langs zonder iemand anders te zien. Wat een belevenis !

zaterdag 15 mei Lange rit naar Death Valley

In ons hotel , het Comfort Inn in Visalia, liep de boeking voor de eerste keer fout. Ons kamer was blijkbaar eerst gereserveerd en daarna terug geannuleerd. Maar vermits we pre-paid vouchers hebben , moesten ze ons een kamer geven. Dat werd dus een upgrade : een chique badkamer , een living met open haard en salon én een mooie slaapkamer. Niet dat je daar iets aan hebt , want je slaapt en de ochtend nadien ben je weg, maar het is wel leuk. Het ontbijt de volgende ochtend was ook inbegrepen : heel eenvoudig. Plastiek wegwerpborden en werwerpbestek, typisch Amerikaans. Maar wel met lekker koeken , vers fruit , fruitsap en deeg om zelf wafels te bakken, wat we dan ook deden.
We vertrekken die ochtend met 18° C. Op weg naar Death Valley. Een heel lange rit van 460 km.
Wij rijden door cowboyland , door Trona, een zoutdorp en komen uiteindelijk tegen 15u30 aan in Stove Pipe Wells, het eerste natuurfenomeen in Death Valley. Het is ondertussen 39 ° C!!!
Het is snikheet en we stellen vast dat we nog nooit zo! gezweet hebben. We gaan naar het zwembad, dat gevuld is met onverwarmd water uit de grond. De t° van het water is 33 °!
We nemen ons avondeten op het terras van ons hotel. en ook het ontbijt is heerlijk in het zonnetje.

vrijdag 14 mei -Sequoia

We moeten vandaag voor de eerste keer tanken met de wagen. Dat werkt toch enigszins anders dan in ons land. We zullen onderweg uiteindelijk 4 verschillende systemen tegenkomen. Het makkelijkste is nog gewoon naar de kassa gaan , je nummer van de pomp zeggen en nadien gaan betalen met je Visa kaart.
Die Visa-kaart is superbelangrijk in America.  Eigenlijk betaal je ALLES met die kaart , tot de kleinste aankopen in de supermarkt.

Vandaag rijden van Yosemite naar Sequoia. Een rit van 237km.
Hoe dichter we bij het Sequoia-Park komen , hoe meer sneeuw we zien. We gaan binnen via de Big Stump Entrance. Daar moet je even richting Kings Canyon volgen som tot aan de General Grant Tree te raken. Een reus van een boon , maar nog niet de grootste van het park. We zitten midden in de sneeuw, het is 10 ° , maar de zon schijnt volop en het is heerlijk weer. Van de General Grant keren we terug om en rijden naar de General Sherman , de grootste boom van het park. Hier is het moeilijk parkeren en in drukkere periodes neem je beter de bus, die gratis rijd in het park. De bedoeling was van ook de 400 treden van de Moro Rock te doen , maar deze was nog gesloten door de laatste sneeuwval.
De bomen zijn overweldigend, maar voor mij persoonlijk was dit de minste dag van de vakantie. Maar niet iedereen denkt daar hetzelfde over ...
Wanneer we op weg zijn naar ons hotel, zien we een groep mensen staan kijken en we beseffen dat er iets 'speciaals te zien' we stoppen , maar we moeten onmiddellijk verder rijden van de Park Ranger. Dus ik stap alleen uit . Daar zie ik moeder beer , met 2 jongen. De park ranger vertelt dat ze geboren zijn in januari en nu hun eerste stapjes buiten het nest maken. De Park Ranger zorgt er ook voor dat niemand te dicht bij de berin komt. Het zijn  wilde dieren en ze kunnen echt wel aanvallen . Wat je dan moet doen ? Je groot maken , veel lawaai en beweging maken , maar vooral NIET gaan lopen (proberen toch)

donderdag 13 mei - Yosemite

We nemen een lekker ontbijt in het  Yosemite View Lodge. Het belooft een zonnige maar frisse dag te worden.
In Yosemite doen we eerste de korte wandeling naar de Bridevall Fall. Het geweld waarmee het water naar beneden valt is niet te beschrijven. Nadien gaan we voor  de Mist Trial : een klim naar de top van de schitterende Vernal Falls. het is een tocht van 4,2 km met een steile stijging van 600 mtr. De klim is zwaar maar vooral nat. We doen er bijna 2 over. Maar elk uitzicht is onbeschrijflijk. En op de top is de beloning groot. Het is er heerlijk en iedereen zit rustig te zien naar het geweld van de waterval , samen met de volop aanwezige eekhoorns.
We besluiten verder te klimmen tot de top van de Nevada Falls. Na 3/4 van de tocht zijn we samen met nog een koppel het spoor kwijt en jammer genoeg moeten we opgeven .
We maken 's avond nog een korte wandeling naar het Mirror Lake, maar zonder zon is er weing 'mirror' te zien.
Maar de dag kan niet meer stuk.
Weeral moe maar content halen we in het hotel een meeneempizza die we smakelijk opeten op de hotelkamer.

woensdag 12 mei - Yosemite

Vandaag halen we onze huurwagen op bij Alamo. Het is voor ons de eerste keer dat we een wagen huren. Alles gaat heel vlot. "Neem jezelf maar een wagen , de sleutels zitten erop" ....Hoe ? Ja, gewoon ....
Uiteindelijk is er geen wagen meer zoals we gereserveerd hadden en wordt er een gehaald. We kregen nog het aanbod van een up-grade naar een Pick-up , maar dat zagen we niet zitten. Dat zijn reuzen van wagens!Dus krijgen we een splinternieuwe Ford Escape. 1700 mijl op het dashbord. Papier laten controleren bij de portier en weg ermee. Gaat zeer vlotjes.
Onderweg kopen we de beruchte koelbox van Isomo, 8,00 $ Maar als we nog eens naar ginder gaan kopen we ons een betere box van 35 $. Sterker en makkelijker te verplaatsen. We voorzien ons van eten en drinken en we vertrekken naar Yosemite.
Een zeer belangrijke tip voor we deze reis ooit doet: neem van thuis 2 waterdichte sterke plastiek zakken mee. In elk hotel staat een ijsmachine en daar vul je deze zakken mee. deze leg je dan onderaan de box en je eten en drinken blijft heerlijk koel. In de warenhuizen verkopen ze ijszakken mét ijs. Maar daar loopt de prijs snel op dat 4 à 5 euro per zak. Reken maar uit voor een reis van 3 weken.

Eerst kopen we een Nationale Park Pass van 80 $. Wanneer je 4 of meer parken bezoekt, doe je daar het best aan.
Diezelfde dag doen we nog de Lower Yosemite Fall. We staan verwonderd van de pracht van de natuur. op ons eerste dag zien we reeds herten en eekhoorns (squirls). Die eekhoorns zullen we heel veel tegen komen op onze reis. We wandelen nog even naar het andere uiteinde van het park en rijden dan naar ons hotel.
We genieten van zoveel natuurpracht ! En weer beseffen we dat we geen stadmensen zijn :)

dinsdag 11 mei - San Francisco

We worden wakker met een stralende zon! Na ons ontbijt bij Joanies huren we een fiets bij Bay City Bike.
Je kan op Internet bonnetjes vinden voor 5,00  euro korting per persoon. Voor mij wordt een electrische vanwege het behoorlijke klimwerk dat ons te wachten staat.
We vertrekken voor een schitterende fietstocht over de Golden Gate Bridge. De weg ernaartoe is schitterend langs een heel mooi deel van San Francisco. Daarna een stukje kustweg en de brug komt steeds maar dichter. We hebben geluk met het weer. Geen spoortje mist. De brug ligt helder en klaar voor ons.
We fietsen over de brug naar het dorpje Sauselito, te vergelijken met Knokke bij ons. Heel exclusief. Heel mooi, veel jachten. Een kunstenaarsdorpje eigenlijk ook.
De meesten nemen in Sauselito de ferry terug naar San Francisco. Maar aangezien ik met een wielertoerist zit, en ikzelf met een electrische fiets rij, doen we ook de tocht terug. Voor onze wielertoerist een zware en flinke klim. We weten nu waarom de meesten de ferry nemen.
Moe, maar enorm content komen we in de late namiddag terug in de stad.
We fietsen nog even langs het Palace of Fine Arts en dan leveren we onze fiets in.
Het was een schitterende dag. Nadien zal blijken dat ook de zon die dag enorm haar best gedaan heeft . Het bolletje was zo rood als een kreeft.

's Avond maken we nog een laatste wandeling naar Pier 39 en gaan we zien naar de zeehonden , die enkele maanden verdwenen zijn , maar nu terug op het beroemde pier liggen. Ooit zijn ze naar San Francisco gekomen na een aardbeving en er wordt gezegd dat ze de aardbeving in Haiti hebben voelen aankomen en dat dat ze daardoor weggegaan zijn . Of dit verhaal  klopt ?????

Maandag 10 mei San Francisco.

De receptionist had ons de vorige avond nog verwittigd dat het niet echt een mooie dag ging worden.
Maar we gaan ervoor !
We nemen een "flink" Amerikaans ontbijt : Pancakes !
Daarna gaan we met de beroemde cablecar naar het uiteinde van onze wandeling . We neen de Powell-Hyde Line en komen zo aan het Visitor Center in het Hallidie Plaza.
Vandaar wandelen we naar de Apple Store, maar die gaat maar om 10,00 uur open. Dan doen we Union Square en halen een Levis bij Macy's. Bij Macy's kan je eerst een kaart afhalen om als buitenlander 10 % korting te krijgen op je aankopen. Verder interesseren de winkels ons niet echt , maar het is echt wel groots! en duur !

Verder gaan we naar de Transamerica Pyramide en de Ferry Building. Het overdekt winkelcentrum aan de Enbarcadero is zeker de moeite om eens binnen te springen. Het zijn allemaal gespecialiseerde winkels. Een ervan heeft alle soorten champignons die er bestaan , vers of in blik.
We eten een donut en drinken een koffie bij Starbucks. Ook die moet je meegenomen hebben in America.
De Tin How Temple die op de planning staat is gesloten en de Kon Chow Temple, de oudste in Los Angeles valt ons enorm tegen . Maar goed , we hebben het gezien.
Ondertussen is het water beginnen gieten en de Chinese wijk laten we voor wat hij is. Waarschijnllijk spelen de weersomstandigheden mee, maar ons bekoort de wijk niet.
We maken nog een hele lang steile klim naar de Coit Tower. Hier heb je een prachtig zicht over San Francisco. Mag je zeker niet overslaan.
Ook hebben we van hieruit de beroemde bochten van Lombard Street gezien. Maar we waren te moe om daar nog naartoe te wandelen.
De wandeling moet zo'n 12 km geweest zijn .
Na ons wat opgefrist te hebben gaan we eten bij Bubba Gump op Pier 39. Het smaakt heerlijk.
's Avonds gaan met de Night Tour naar Alcatraz. Het is koud en het regent. De uitleg buiten van de gids valt letterlijk in het water door donder en bliksem. Binnen genieten we van de uitleg en de gevangenis laat toch een diepe indruk na. Na de tour binnen is er nog een griezelverhaal buiten , maar iedereen wil de boot op en naar het hotel. Het is bitterkoud !
Dit was gelukkig de eerste en de laatste regendag die we te verwerken kregen.